﻿AI-01-M02 Polecenie, kontekst i zakres danych

enova365 2610.0.2

Dostępne: 32 lekcje tekstowe, testy i karty ćwiczeń oraz 32 filmów Frame w modułach M01, M02, M03, M04, M05, M06, M07, M08. Nagrania dokumentują próby prowadzącego. Niezależny odbiór praktyczny uczestnika wymaga osobnej oceny.



1. Cel, obiekt, okres i rezultat

Polecenie „sprawdź klienta” pozostawia otwarty zarówno wybór kartoteki, jak i zakres danych. Lepsze zadanie wskazuje kod syntetycznego kontrahenta, nazwę LAB, okres oraz oczekiwane kolumny. Osobno określ, że chodzi o odczyt. Kod i zakres podaj z karty zadania, nie z domysłu modelu.

Przed analizą poproś o potwierdzenie rozpoznanego obiektu i zakresu. Dwie podobne nazwy nie oznaczają tej samej kartoteki. Jeśli identyfikator nie daje jednoznacznego wyniku, agent powinien opisać niejednoznaczność; operator wybiera właściwy obiekt, zanim rozpocznie się dalsza praca.



2. Otwarte okno to część kontekstu

Sprawdź nagłówek formularza, zaznaczenie na liście i aktywne filtry. Polecenie dotyczące bieżącego obiektu może otrzymać dane z innego formularza, jeśli operator zmienił kartę. Przed wykonaniem promptu ponownie porównaj kod z kartą ćwiczenia.

Nie przenoś wyniku z poprzedniej kartoteki na nową. Zachowaj potwierdzenie, jaki obiekt rzeczywiście trafił do polecenia. Wynik dotyczący poprawnego kodu, ale niewłaściwego okresu, również nie zalicza zadania.



3. Rozmowa pamięta wcześniejsze wątki

Kolejny prompt tego samego agenta może trafić do otwartej rozmowy. Pozostawione wcześniej założenie, na przykład poprzedni miesiąc, może wpłynąć na interpretację nowego polecenia. W zadaniach powtarzalnych ustal, kiedy rozpoczynasz nowy temat i jakie dane podajesz ponownie.

Nie ucz się jednej komendy czyszczenia jako wspólnej dla wszystkich dostawców. Własną sesję czyść zgodnie z aplikacją agentową. Dla gotowych promptów administrator może ustawić Czyszczenie kontekstu. Samo wyczyszczenie rozmowy nie cofa danych już zapisanych w programie.



4. Polecenie odczytowe i próba negatywna

Zapisz zakaz zmian i limit zakresu, ale nie traktuj zdania „niczego nie zapisuj” jako technicznego odebrania narzędzi zapisu. Takie ograniczenia ustawia administrator w konfiguracji roli i agenta. W tym module wykonujesz tylko odczyt i kontrolujesz, jakie narzędzia są wywoływane.

Próba negatywna polega na użyciu nieistniejącego kodu syntetycznego. Poprawnym wynikiem jest brak jednoznacznego rekordu, a nie dobranie podobnej nazwy i dalsza analiza. Nie twórz nowej kartoteki tylko po to, żeby polecenie zwróciło wynik.



POLECENIE

W LAB odczytaj wyłącznie kartotekę o kodzie podanym w karcie zadania. Najpierw potwierdź kod i nazwę. Dla wskazanego okresu podaj liczbę dokumentów i użyte filtry. Nie twórz, nie zmieniaj i nie wysyłaj danych. Jeśli kod jest niejednoznaczny lub brak rekordu, zatrzymaj analizę i opisz brak.

KARTA ĆWICZENIA

Wykonaj odczyt dla właściwego kodu i próbę dla kodu nieistniejącego.

Dwa kody z karty prowadzącego: istniejący syntetyczny kontrahent oraz kod, którego w LAB nie ma. Dokumenty w określonym okresie i konto uprawnione do odczytu.

1. Otwórz listę kontrahentów i ręcznie sprawdź kod wskazany w karcie.

2. Zapisz okres, zakres kolumn i zakaz zapisu w poleceniu.

3. Porównaj rozpoznany obiekt z kartoteką.

4. Rozpocznij oddzielną próbę dla nieistniejącego kodu; oczekuj wskazania braku, a nie zamiennika.

5. Porównaj oba wyniki i zachowaj użyte zakresy.

Powtórz zadanie z innym kodem i okresem podanym przez opiekuna.

PRZYPADEK: W poprzedniej rozmowie użyto innego miesiąca. Wyjaśnij, jak wyeliminujesz to założenie przed nową analizą.

KRYTERIA

Polecenie zawiera kod, okres, rezultat i zakaz zapisu.

Obiekt potwierdzony ręcznie przed analizą.

Brak rekordu nie został zastąpiony podobną kartoteką.

Nowy zakres rozmowy jest jawny i wynik można powtórzyć.

UWAGA: karta opisuje zadanie, nie potwierdza jego wykonania.

Źródło: https://dok.enova.pl/storage/files/2026/11/2/e73c6938-674c-43ca-9595-ed0c3aa9d5b3/42924-Sztuczna-inteligencja-_AI_-podrzedne.pdf

Strony PDF: 5, 25, 27, 28, 32
